Het beelden werk van Martijn Huting, tekeningen, oliepastels, collages en polaroids, zweeft tussen abstract en figuratief, tussen droom en werkelijkheid, tussen heden en verleden, tussen feit en fictie. Voortkomend uit de architectuur, verwijzend naar de (kunst) geschiedenis, de literatuur en zichzelf, wordt een complex van betekenissen en verhalen ontwikkeld, waarin de tekeningen en oliepastels fungeren als uitvergrote momenten, om later weer in het verhaal te worden opgenomen.

Tijdens mijn architectuuropleiding aan de TU Delft heb ik me al veel met de raakvlakken tussen architectuur en beeldende kunst beziggehouden. Tijdens mijn werk als archiect kwam de kunst te weinig aan bod en heb ik een jaar de avond-academie aan de Willem de Kooning gevolgd. Momenteel verdeel ik mijn tijd tussen een docentschap stedenbouw, architectuur en beeldende kunst. Als kunstenaar gedeeltelijk autodidact, probeer ik het conceptuele en procesmatige uit de architectuur te combineren met de beeldende kracht van kunst.